Касьцёл Найсьвяцейшай Тройцы і кляштар бэрнардынаў (Друя)434YyK920ent: 3 ti Trtwiand Pr ceH F740d
| Помнік сакральнай архітэктуры | |
Касьцёл Найсьвяцейшай Тройцы і кляштар бэрнардынаў
| |
 Касьцёл Найсьвяцейшай Тройцы і кляштар бэрнардынаў
| |
| Краіна | Беларусь |
| Вёска | Друя |
| Каардынаты | 55°47′17″ пн. ш. 27°27′47″ у. д. / 55.78806° пн. ш. 27.46306° у. д.Каардынаты: 55°47′17″ пн. ш. 27°27′47″ у. д. / 55.78806° пн. ш. 27.46306° у. д. |
| Канфэсія | каталіцтва |
| Эпархія | Віцебская дыяцэзія |
| Архітэктурны стыль | барока |
| Дата заснаваньня | 1643 |
| Статус | Ахоўная зона |
Касьцёл Найсьвяцейшай Тройцы і кляштар бэрнардынаў на мапе Беларусі   Касьцёл Найсьвяцейшай Тройцы і кляштар бэрнардынаў | |
 Касьцёл Найсьвяцейшай Тройцы і кляштар бэрнардынаў на Вікісховішчы
| |
Касьцёл Найсьвяцейшай Тройцы і кляштар бэрнардынаў — помнік архітэктуры XVII—XVIII стагодзьдзяў у Друі (прадмесьце Сапежын). Знаходзіцца на стромкім беразе ракі Дзьвіны, на гістарычнай Сапежынскай вуліцы[a]. Твор архітэктуры барока з рысамі віленскага барока. Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гістарычна-культурных каштоўнасьцяў Беларусі.
Комлекс складаецца з касьцёла, жылога корпуса, брамы і агароджы. Касьцёл дзейнічае, кляштар існаваў да 1852 году.
Зьмест
- 1 Гісторыя
- 2 Архітэктура
- 2.1 Касьцёл
- 2.2 Кляштар
- 3 Галерэя
- 3.1 Гістарычная графіка
- 3.2 Гістарычныя здымкі
- 3.3 Сучасныя здымкі
- 4 Заўвагі
- 5 Крыніцы
- 6 Літаратура
- 7 Вонкавыя спасылкі
Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
Касьцёл будаваўся ў 1643—1646 гадох пры кляштары бэрнардынаў, у 2-й палове XVIII ст. касьцёл часткова перабудавалі.
Па трэцім падзеле Рэчы Паспалітай (1795) касьцёл і кляштар працягвалі дзейнічаць. У 1829 годзе побач з касьцёлам збудавалі званіцу. Па здушэньні вызвольнага паўстаньня (1830—1831) у 1852 годзе расейскія ўлады гвалтоўна ліквідавалі кляштар, па чым касьцёл дзейнічаў як парафільны.
У 1923—1928 гадох у кляштары разьмяшчаліся манахі-беларусы ордэну марыянаў. У 1924 годзе тут пачала працаваць школа (з 1930 году гімназія), у якой навучаліся Андрэй Цікота, Часлаў Сіповіч, Тамаш Падзява, Уладзіслаў Чарняўскі, пісьменьнік Язэп Германовіч і іншыя.
Каля 1947 году савецкія ўлады гвалтоўна зачынілі касьцёл. Будынкі выкарыстоўваліся дзеля патрэбаў Друйскага СПТВ мэліярацыі, у 1949—1953 гадох тут знаходзіўся Полацкі будаўнічы тэхнікум, у 1954—1956 гадох — тэхнічная вучэльня, з 1956 году — вучэльня мэліярацыі. У 1998 годзе будынкі вярнулі каталікам.
Архітэктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
Касьцёл[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
Касьцёл — 1-вежавая 3-нэфавая базыліка з выцягнутай паўцыркульнай апсыдай і аднабаковай закрысьціяй. Галоўны фасад мае ступеньчатую кампазыцыю, утвораную шчытом з валютамі над бакавымі нэфамі і высокай 5-яруснай вежай у цэнтры, завершанай фігурным купалам (надбудаваны ў 1772 годзе). Цэнтральны ўваход — у неглыбокай нішы. Бакавыя муры нэфа і апсыды ўмацоўваюцца магутнымі контрфорсамі, прарэзанымі высокімі паўцыркульнымі аконнымі праёмамі[1]. Інтэр’ер касьцёла ўпрыгожваюць 3-ярусны галоўны алтар 1764–1767 гадоў і амбон, а таксама чатыры бочныя алтары 1779 году. Захавалася частка арыгінальнай алебастравай аздоды скляпеньняў XVII стагодзьдзя.
Кляштар[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
Жылы корпус — 2-павярховы будынак, які далучаецца да касьцёла з поўначы і ўтварае замкнёны чатырохкутнік пабудоваў з унутраным дворыкам. Вонкавы выгляд будынка сьціплы, сьцены адрозьніваюцца рызалітамі і прыбудовамі.
Галерэя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
Гістарычная графіка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
- Старая графіка
Зь піктаграфічнай мапы XVIII ст.
У панараме мястэчка. Д. Струкаў, 1864
З боку Дзьвіны. Н. Орда, 1875
Гістарычныя здымкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
- Старыя здымкі
1907
да 1914
Я. Булгак, 1929
Я. Булгак, 1929
Я. Булгак, 1929
Я. Булгак, 1929
1934
1936
1938
да 1939
Сучасныя здымкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
- Сучасны стан
Касьцёл з боку апсыды
Брама і званіца
Жылы корпус
Інтэр’ер касьцёла
Заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
- ^ Цяперашні афіцыйны адрас — вуліца Леніна, 54
Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
- ^ Кулагін А. Каталіцкія храмы на Беларусі. — Менск, 2001.
Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
- Габрусь Т. Мураваныя харалы: Сакральная архітэктура беларускага барока. — Менск: «Ураджай», 2001. — 287 с.: іл. ISBN 985-04-0499-X.
- Кулагін А. М. Каталіцкія храмы на Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. М. Кулагін; маст. І. І. Бокі. — 2-е выд. — Мн.: БелЭн, 2001. — 216 с.: іл. ISBN 985-11-0199-0.
- Слюнькова И. Н. Монастыри восточной и западной традиций: Наследие архитектуры Беларуси / Рос. акад. архитектуры и строит. наук. — М.: Прогресс-Традиция, 2002. — 600 с.: ил. ISBN 5-89826-093-5.
Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
|
Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь, шыфр 212Г000185 |
Касьцёл Найсьвяцейшай Тройцы і кляштар бэрнардынаў (Друя) — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
- Друя — парафія Найсвяцейшай Тройцы. Catholic.by. Праверана 22 ліпеня 2012 г.